Τα ταξίδια χωρίζονται σε τρεις χρονικές περιόδους: η πρώτη σχετίζεται με την προετοιμασία του ταξιδιού, η δεύτερη αφορά το βίωμα του ταξιδιού και η τρίτη χρονική περίοδος αναφέρεται στον απόηχο του ταξιδιού, όταν πλέον έχει ολοκληρωθεί και το άτομο επιστρέφει στη βάση του.
Η πρώτη περίοδος που αφορά την οργάνωση και προετοιμασία ενός ταξιδιού είναι μια διαδικασία που επιφέρει πολύ θετικά συναισθήματα στο άτομο το οποίο σκοπεύει να ταξιδέψει. Η φαντασία, η δημιουργικότητα και η προσμονή είναι ορισμένα από τα στοιχεία που προσδίδουν χαρά, ενθουσιασμό και μια πιο αισιόδοξη στάση απέναντι στη ζωή. Πολλές φορές η προετοιμασία του ταξιδιού είναι πολύ πιο ελπιδοφόρα και ευεργετική διαδικασία και από το ίδιο το ταξίδι. Ονειρευόμαστε μέρη, γεύσεις και μυρωδιές του μέρους που θα επισκεφθούμε, εξιδανικεύοντας πολλές φορές το ίδιο το μέρος. Σε ένα ταξίδι επίσης, εναποθέτουμε όλες μας τις ελπίδες για ξεκούραση, πνευματική και ψυχική γαλήνη. Όλα όσα δεν μας έδωσε έως τώρα η χρονιά, θα μας το δώσει αυτό το ταξίδι..ή μήπως όχι;;
Η δεύτερη χρονική περίοδος είναι συνδεδεμένη με την άφιξη του ταξιδιώτη στο μέρος όπου προγραμμάτισε να επισκεφθεί. Σε αυτή τη φάση όλες οι προσδοκίες, όλες οι φαντασιακές σκέψεις και οι εικασίες καταρρίπτονται λίγο ή πολύ καθότι η πραγματικότητα έχει διαφορετικές εμπειρίες να του προσφέρει. Βιώνει το ταξίδι, τον προορισμό του, το μέρος, τους ανθρώπους που το κατοικούν με ένα διαφορετικό τρόπο από εκείνον που φαντάστηκε και αυτή η συνθήκη από μόνη της είναι αναζωογονητική, ξέγνοιαστη και χαλαρωτική. Πλέον, δεν «δουλεύει» τόσο εγκεφαλικά με ερωτήματα, απορίες και υποθετικά σενάρια αλλά περισσότερο βιωματικά. Το ζει. Ο ταξιδιώτης αφήνεται στη ροή και τον παλμό της καθημερινότητας των ανθρώπων και του μέρους και δοκιμάζει να γίνει μέρος του απολαμβάνοντας ό,τι έχει να του προσφέρει.
Η τρίτη και τελευταία χρονική περίοδος ενός ταξιδιού αφορά τον απόηχο που αφήνει στον ταξιδιώτη. Έχοντας περάσει από το κατώφλι της διαπραγμάτευσης των προσδοκιών για το πώς θα βιώσει το ταξίδι και της ρεαλιστικής πραγματικότητας του πως τελικά το βίωσε, μένει με το απόσταγμα της ολικής εμπειρίας του. Συνήθως το πρόσημο μιας ταξιδιωτικής εμπειρίας είναι θετικό. Μπορεί στη φαντασία του, ο κάθε ταξιδευτής να πλάθει με το δικό του τρόπο έναν προορισμό, η πραγματικότητα όμως έχει διαφορετικά δώρα να του προσφέρει. Σε μια πλήρη συμφωνία και αποδοχή λοιπόν, ο κάθε ταξιδιώτης έχοντας ως παρακαταθήκη τις αναμνήσεις του ταξιδιού που θα τον κρατούν αναπαυμένο για αρκετό καιρό (αναλογικά με το πόσο ικανοποιημένος υπήρξε από αυτό).
Αν αναρωτηθούμε τώρα το εξής: Κάπως έτσι δεν γίνεται και στη ζωή μας;
Στην αρχή του ταξιδιού της ζωής μας ονειρευόμαστε, σχεδιάζουμε, προγραμματίζουμε. Όμως στην πορεία της, πολλά από όσα έχουμε σχεδιάσει δεν πραγματοποιούνται ή αλλάζουν τροπή. Καλούμαστε λοιπόν, όπως ένας ταξιδιώτης στη δεύτερη χρονική περίοδο, να αναπροσαρμόσουμε το «ταξίδι» και να αποδεχθούμε τις αλλαγές ή την τροπή των προσδοκιών μας γι αυτό. Στο τέλος, κάνουμε έναν απολογισμό των όσων βιώσαμε με γνώμονα την ευγνωμοσύνη.
Οι προορισμοί είναι πολλοί, φαντάζουν ελκυστικοί, όμως το καλύτερο από όλα τα ταξίδια είναι το ταξίδι προς τον εσωτερικό μας εαυτό και την ψυχή μας. Ας μην το ξεχνάμε.
H ψυχολόγος Βασιλική Κουλουψούζη είναι απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και ειδικευμένη στη Γνωστική Συμπεριφορική ψυχοθεραπεία από την Ελληνική Εταιρεία Γνωστικής Συμπεριφορικής Ψυχοθεραπείας στη Θεσσαλονίκη. Έχει ειδικευτεί στην Ειδική Αγωγή και στις Μαθησιακές δυσκολίες από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και είναι μέλος της Εταιρίας Φροντίδας Υγείας και Εκπαίδευσης (ΕΦΥΚΕ). Παρέχει υπηρεσίες ψυχικής υγείας στον ιδιωτικό τομέα στην πόλη της Λάρισας.